गौरव पिल्ले उर्फ गौऱ्या किंवा काही म्हणती ह्याला गौपी,
आज सांगतोय त्याची गोष्ट.... पण फार नाहीये सोपी,
शाळा होती भावे प्राथमिक, म्हणजे झालीह्याला ३५ वर्षे पुरती.
भेटला मला हा तेंव्हा, जेंव्हा घालायचो आम्ही,
वर पांढरा शर्ट आणि खाली खाकी अर्धी चड्डी,
मुंजीत जेवला माझ्या पठ्या, पुरी-श्रीखंडाच्या वाटी,
पण खरी ओळख मिळवली, खाऊन लिंबाच्या भरपूर फोडी..
१-२ वर्षे वाटा झाल्या वेगळ्या, गेला हा जेंव्हा ज्ञान प्रबोधिनीच्या वाटी.
झेपला नाही आमचा Bond म्हणून, धाडून दिला परत, भावे स्कूल च्या दारी.
असा गौऱ्या उर्फ गौपी, ज्याची गोष्ट फार नाही सोपीऽ
अभ्यास, तबला, अथवा असो Badminton,
सगळ्यांमधे असायचा हा नेहमीच नंबर one.
Group-Dच्या गणितांची जेव्हा वाटायची भिती,
नासामधे पेपर धाडून यानी केली गुंग आमची मती
सर्व शिक्षकांचा होता, असा लाडका आमचा गौपी,
पण काहींना भरावयाचा धडकी, बंद करून टाकतो तुमचाclass, अशी देऊन धमकी
असा गौऱ्या उर्फ गौपी, ज्याची गोष्ट फार नाही सोपीऽ
भावे, नुमवि ते एकत्र Engineering at विद्यापीठ भारती,
रंगीत मण्यांची पाटी ते पार Project Tata Motors साठी.
बघत आलोय ह्याला चालवताना Sunny, Splendor आणि Silver Santro गाडी,
अमेरिकेत ह्याची ride, long shiny black Audi
तरी जमिनीवर well grounded आहे आमचा गडी.
असा गौऱ्या उर्फ गौपी, ज्याची गोष्ट फार नाही सोपी ऽ
तुका म्हणे तसा, मऊ मेणाहूनि हा विष्णुदास,
भले तरि देई कासेची लंगोटी । आणि नाठाळाचे माथी हाणी हा काठी ॥
असा थोडा तडकाफडकी थोडा, तापट my buddy,
करायची ह्यानी लफडी, आणि सोडवायची आम्ही घडोघडी.
असा गौऱ्या उर्फ गौपी, ज्याची गोष्ट फार नाही सोपी.
वर्षे सरली चाळीस, तरी दोस्ती अखंड,
असो पुणे, भारत अथवा असो living in America खंड.
Detroit Pune अंतरामुळे, Missing भाईची party@40,
Stay blessed forever मित्रा, and all the best to strike a century!